طراحی و اجرای آبنما و نورپردازی در هتل ها

شرکت سان صنعت پرشیا طراح و مجری انواع آبنما و نورپردازی در هتل ها.

مسأله تأمین نور هتل، در قسمت‌های مختلف آن یکی از مسائل فنی و هنری و در عین حال بسیار حساس و ظریف است که نیاز به تأمل و دقت و ظرافت طبع و ذوق و سلیقه دارد. حتی با مسائل روحی و روانی نیز بی‌ارتباط نیست. همچنین مقدار برق مصرفی و تأمین هزینه آن را هم نمی‌توان بی‌اهمیت تلقی کرد. همچنین تأمین نور هتل در رفاه و آسایش مسافران و راحتی کار کارکنان تأثیر به سزائی دارد. بنابراین، رعایت تمام موارد مورد نظر و اهمیت آن، ایجاب می‌کند که ترتیب خاصی، منطبق با اصول علمی و بهداشتی در آن داده شود که نکات لازم از هر جهت رعایت شده باشد.

این کار مستلزم آن است که از وجود یک متخصص مجرب و کار‌آزموده استفاده شود تا موضوع تأمین نور لازم به نحو شایسته عملی گردد. با این وجود از نظر روشن شدن موضوع، موارد قابل ذکر را یادآوری می‌ماییم: هزینه تأمین روشنائی، یکی از اقلام مخارج سنگین هتل به شمار می‌رود و چنانچه در مصرف برق دقت کافی به عمل نیاید، نه تنها بودجه‌ای را به هدر داده‌اند بلکه از لحاظ کیفیت بهره‌برداری از نور هم سودی نبرده و رفاهی فراهم نساخته‌اند، زیرا مصرف زیاد برق و تابش نورهای شدید و خیره کننده و نصب لامپ‌های پر نور، آرامش و راحتی مسافر و میهمان را تأمین نمی‌کند، و در مواردی هم موجب ناراحتی اعصاب و ناخشنودی خاطر می‌شود.

 بنابراین، از لحاظ نور لازم و کافی باید حد معمول و متعارفی را در نظر گرفت و از افراط و تفریط پرهیز کرد. و نباید به آن فکر بود که پرداخت هزینه زیاد دلیلی بر پسند مردم و نشانگر اهمیت بیشتر هتل است. با این وصف، باید هم از نظر صرفه و صلاح مالی از مصارف و مخارج زاید بر احتیاج جلوگیری به عمل آید و هم در جهت خوشایند طبیعت انسان بذل مساعی شود. نکته مهم‌تر اینکه نور باید از نظر کمی و کیفی علاوه بر تأمین روشنائی مورد نیاز، زیبائی دکور را به نحو چشمگیری افزایش دهد و آرامش روحی و جسمی و سلسله اعصاب را به وجود آورد. به طور مثال نور زیاده از حد، در راهروهای هتل به هیچ روی مقبول نیست.

زیرا نور زیاد در راهروها به خودی خود به زیاد شدن سر و صدا کمک می‌کند و خواهی نخواهی سبب می‌شود که مسافرین با هم با صدای بلندتری صحبت کنند و به این ترتیب، مسافرینی که در حال استراحت و رفع خستگی هستند و نیاز به آرامش و سکوت نسبی دارند، ناراحت می‌شوند و با سلب آسایش، موجبات عدم رضایت و ناخرسندی آنان فراهم می‌آید. ولی چنانچه به راهروها نور کمتری داده شود خود به خود نوعی حالت بازدارنده ایجاد می‌کند و مسافرین وادار می‌شوند که آهسته صحبت کنند و حتی‌الامکان سکوت را رعایت یا لااقل با صدای ملایم گفتگو نمایند. و این همان چیزی است که همه مسافران طالب آنند و یا از نور کم چراغ‌ها احساس راحتی و آرامش می‌‌کنند.

معمولاً در راهروهای هتل، در طول روز، از نور سقف یا دیوارها، استفاده می‌شود و در شب از نور دیگری که از فاصله نیم متری به کف راهروها می‌رسد برخوردار می‌شوند. برای این منظور از ارتفاع نیم متری زمین در دیوارها چراغ‌هائی نصب می‌‌‌کنند که در داخل دیوار قرار دارد و روی آنها از طلق پوشیده می‌شود و فاصله این چراغ‌ها را تقریباً دو یا سه متر از یکدیگر در نظر می‌گیرند و نور شب راهروها، از این چراغ‌ها تأمین می‌شود و روی پله‌های هتل نیز همین منوال را خواهد داشت، با این روش مسافرین قادرند جلوی پای خود را به خوبی ببینند و به راحتی عبود و مرور نمایند. ولی اتاق‌ها باید از نور کافی برخوردار باشد. به خصوص سلف سرویس و پیش خوان آن یا بالای فرهای آشپزخانه حتماً باید نور زیاد و مناسب داشته باشد. معمولاً برای این منظور از نورافکن نیز استفاده می‌کنند.